Bohater życia. Czyli MAMA.

Jest tylko jedna osoba na świecie o której można powiedzieć, że jest bohaterem. I mało kto ma odwagę temu zaprzeczyć. Miano jest niezwykle wyjątkowe, silne i w pełni ta osoba na to zasługuje. Trud, który wkłada przez całe życie. Wysiłek. Zaangażowanie. W jej rękach zazwyczaj jest wszystko i poświęca się temu w stu procentach. Praca na całe życie. Mimo, że lata biegną, my dojrzewamy to Mama - bo właśnie Jej dzisiaj poświęcam ten post, pracuje w dalszym ciągu i chce dla nas zawsze jak najlepiej.

Nie od dzisiaj wiadomo, że ja ze swoją Mamą się przyjaźnimy i jesteśmy względem siebie szczere (czasem aż do bólu ;-)). Relacja taka naprawdę dużo kosztuje. Nie przychodzi znikąd. Już na pewno nie w chwili, kiedy dziecko myśli, że wszystko mu się należy, ono ma zawsze rację. Mama to Mama. Największy skarb jaki może się w życiu trafić. To jest jedyna osoba, którą traktuje z takim szacunkiem (choć nieraz przez kłótnie czy fochy się tego nie odczuwa). Potęgi uczucia i miłości jakim darzę swoich rodziców nie jestem w stanie nawet opisać, choć bardzo bym chciała.

Jak uzyskałam taką relację ze swoją Mamą?

Szczerze mówiąc nie wiem i nie pamiętam. Od zawsze stawiam rodzinę na pierwszym miejscu, a jeszcze w większej szczególności Mamę. Kiedy w dzieciństwie znajomi mówili "Moja stara", mi nigdy nie do głowy nie przyszło aby takie coś powiedzieć. Pamiętam, że dla niektórych to był wstyd, że mama odbiera ich ze szkoły, przychodzi na jakieś szkolne imprezy i tak dalej. Moja Mama była na nich zawsze, od kiedy pamiętam. Od przedszkola do liceum ;-) 

Jej obecność jest dla mnie bardzo ważna. Na wszelakich uroczystościach. Począwszy od przedszkola, gdzie śpiewałam piosenki w żałośnie śmiesznych ale zarazem uroczych ubraniach. Skończywszy na balu studniówkowym... Nigdy przed Mamą nie miałam żadnych tajemnic. Najlepszym sposobem na wszystko była rozmowa między nami. 

Kiedy odwalało mi kompletnie, nie wiedziałam czego chcę od życia i stawiałam na spontaniczność - dostawałam od mamy takie kazanie, że od razu wiedziałam czego tak naprawdę wymagam i pragnę. Ona sama też wiedziała o tym co będzie dla mnie dobre, dlatego uświadamiała mnie o tym.

Kiedy nie szło w szkole - Mama zawsze stawała za swoimi dziećmi, walczyła o wszystko co dla nich najlepsze. Miała gdzieś co dalej się wydarzy, najważniejsze było to, aby jej dzieci były szczęśliwe i nie miały żadnych zmartwień. Wdzięczność będzie nie do wynagrodzenia do końca życia. Naprawdę...

Jako dziecko bardzo lubiłam spędzać czas ze swoją rodziną (zostało mi to do dzisiaj;-)). Cieszyło mnie, kiedy mogłam czuć bliskość bycia ze swoimi szczególnie rodzicami. Może dlatego wiąże mnie tak silna więź, z tego względu, że za dziecka naprawdę spędzałam z nimi dużo czasu. Nieskromnie mówiąc czułam się też dojrzalsza od swoich znajomych. Prawdopodobnie dlatego, że od zawsze miałam starsze towarzystwo co też na to wszystko wpływa (choć nieraz i od nich czułam się dojrzalsza nawet o 10 lat ;P).

Mama była zawsze odkąd pamiętam. Pierwsze kłótnie w przyjaźni, problemy w szkole, pierwsze wzloty i upadki. ZAWSZE. 

Nigdy nie wstydziłam się swojej relacji z Mamą, wręcz przeciwnie - chwaliłam się nią. Każda osoba, która miała ze mną bliższą relację zna i miała styczność z Beatką ;-) Pokochali Ją od razu. Być może za szczerość, bezinteresowność i to poczucie, że jest dla nich tzw. "drugą mamą"? Jej po prostu nie da się nie kochać! :))

• AKCJA - POMÓŻ BECI.

Jakiś czas temu dodałam post. Chyba był dla mnie jednym z bardziej emocjonalnych, gdzie opowiedziałam co nieco o tym co nas spotkało, chorobie Mamy i jak sobie radzimy.

Tym co nie czytali, tutaj link - http://tustojak.blogspot.com/2017/04/mam-raka-czyli-jak-sie-czuje-osoba.html

Teraz potrzebujemy krwi. Z tego względu, że Mama ma ją przetaczaną dosyć często i w większych ilościach konieczne jest oddawanie jej na imię i nazwisko Mamy. Dlatego utworzyłam wydarzenie na Facebooku, aby zgromadzić większą liczbę ludzi i o tym poinformować. Byliśmy wszyscy w szoku z jakim odzewem się spotkało. Mimo to - dziękujemy i w dalszym ciągu o tą pomoc prosimy! 

Wydarzenie możecie znaleźć na fejsie, tutaj udostępniam link:

WYDARZENIE NA FEJSIE :

https://www.facebook.com/events/321272624977954/?acontext=%7B%22ref%22%3A%22108%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D

• Dzisiejszy post dodałam po to, aby uświadomić Was jak ważne jest spędzanie czasu z rodziną, cieszenie się zwykłymi chwilami. Imprezy kiedyś się skończą, przyjaciele zawiodą i odejdą.. Rodzina jest stałą i pewną wiecznością. Miłość do nich nie powinna się kończyć. Poświęcajcie więcej czasu bliskim i budujcie zdrowe i silne relacje. Naprawdę warto. Uwierzcie - rodzic jest w stanie nieraz dać Wam więcej zrozumienia niż przyjaciel, który po czasie kopnie Was w dupę bo zrobicie coś nie po jego myśli. Robimy dosyć często rodzicom na przekór i co? Trwają przy nas mimo to. Starają się jak mogą. Nie bójcie się z nimi rozmawiać, naprawiać konfliktów. Rozmową naprawicie wszystko. Dlatego wierzę w Was! Wierzę w to, że pomożecie mojej Mamie! Oraz w to, że zbudujecie fajne relację ze swoimi rodzicami! A teraz zostawiam Wam trochę zdjęć i filmików z moją Beatką ;-) 

Nieraz mówiłam, to teraz powtórzę - KOCHAM CIĘ MAMO.